Osmanlı Devleti sistemini beğenmeyen laik, demokrat ve adil bir devlet yönetimini uygulamak isteyen bir bilim insanıdır.
Düne kadar tanınmayan bu bilim insanını tanıtan Nazım Hikmet ve Hafız Halil’in yazıları kuşkusuz ki Türk tarihinin ve kültürünün, fikir hayatımızın, Türk devrimci, ilerici geleneğinin en önemli isimlerinden biri Bedrettin’dir.
Nazım Hikmet, Simav Kadısının oğlu Şeyh Bedrettin’in Destanı’nı yazmasaydı çağımızda Şeyh Bedrettin tanınmayacaktı.
Diğer kişi Hafız Halil, Şeyh Bedrettin’in torunudur.
Hafız Halil, Şeyh Bedrettin’in “Menakıpnamesi” yazmış ve Şeyh Bedrettin’in gerçek yaşam savaşını anlatan yaşamını en doğru kaynak olarak bugüne taşımıştır. Şeyh Bedrettin’in demokrasi, adalet ve laik anlayışının düne kadar Sosyal Demokrasi kavramına sıkıca bağlı olan “Sosyal Demokrat” olarak geçinenler ve yıllarca kullananlar nedense(!) Bedrettin’den hiç bahsetmezler. Hatta 25 yıl sonra Lenin’in uyguladıkları Şeyh Bedreddin’in fikir ve düşüncelerine uymaktadır. Bu ilişkiler ağının başında bir Selçuklu ve Mevlevilerin başka bir ucunda Fatih Sultan Mehmet’in hocası olan Ak Şemsettin ve diğer bir Türk Âlimi Mirza Ulubey ile Ali Kuşçu’dur.
Şeyh Bedrettin’in soyu Selçuklu Hanedanı’na dayanır. Kadı İsrail’in babası Abdülaziz Konya’da Mevlana Cemalettin Rumi ile tanışıyor ve sonrasında Hüsamettin Rumi’nin müridi oluyor. Bilhassa eğitim konusunda ileri görüş olarak kızlarında okumasını istiyor. 15. Yüzyılda bilime, felsefeye önem veren halkın durumu ile ilgilenen ve çağına göre laik ve ilerici olan tüm Türk uluslarında Semerkant’tan İstanbul’a gelen ilim adamlarının ilişkilerinin içinde Şeyh Bedrettin vardır.
ŞEYH BEDRETTİN VE İSLAM HUKUKU…
Şeyh Bedrettin yazdığı İslam Hukuku, fıkıh, kitaplarına bakıldığında özel mülkiyet konusunda tenkit edenlerin varlığı unutulmamalıdır. Yapılan tenkitlerin başında gelen Şeyh Bedrettin’in toplumcu ve devrimci olamayacağı sonucunu çıkaranlar, 20. Yüzyılın kavramları ile 15. yüzyılın kavramları arasında fark arayanlar konuyu saptırmak niyetindeler. Bedrettin, Sömürüye karşı ayaklanan devrimci bir Türk’tür.
Ağır vergiler altında ezilen haklarını savunmakla özel mülkiyete karşı bir sistemi savunmak hiçte adil değildir. Osmanlı döneminde topraklar Tımarlı Sipahilerin elindeydi. Köylünün ekip biçeceği topraklar az olduğundan kendi ailesini zor geçindiriyordu. Artırılan vergiler köylünün ezilmesine neden oluyordu. Şeyh Bedrettin bu adaletsizliğe karşı çıkması bir vatan haini gibi gösterilmesiyle başlayan Osmanlı ve Şeyh Bedrettin savaşın sonunda idam edilmesini kitabın yazarı olan Kaya Atabek’ bu durumu anlatıyor… Serez’in esnaf çarşısında cellatlar onu soydular ve sehpayı kendi tekmeledi. Ceset üç gün orada durdu. Üç gün sonra müritleri cesetti alıp orada bir türbe yapıp gömdüler.
“Rumeli’de havaların iyice soğuduğu günlerden biriydi…
Tarih 18 Ekim 1416’yı gösteriyordu…
Serez’in çarşısında yağmur çiseliyordu…
Çarşıda bir bakırcı dükkânının önüne darağacını kurdular…
Padişah yüzlerce adamını zindana gönderdi…
Bedrettin’i alıp getirdiler…
Ona işkence etmekten çekinmişlerdi.
Hem Selçuklu soyundan olduğu için kanını akıtmak töreye karşı gelmek olacaktı.
Hem de halkın her an tepkisi alevlenebilirdi. Ama onun ölümsüz olmadığını, sıradan bir insan olduğuna halkı inandırmak istiyorlardı. Her devrimcinin yüreğinde Şeyh Bedrettin kök saldı ve yüreklerde filizlendi…”
Şeyh Bedrettin ile ilgili bilgilerin yanlışlığı, yapılan araştırmalar sonucunda gerçekler su yüzüne çıktı.
Araştırmaları yapan yazarlara ve Kaya Ataberk’e sonsuz teşekkürler…
