Mudanya’mızın geçmişini fazla bilmem. 1983 yılından sonraki zamanın tüm gelişmelerine tanıklık ettim.

Mudanya’ya geldiğimde Hükümet Konağı tek katlı, mütevazi bir binaya sahipti. Yaklaşık nüfusu 7 bin civarındaydı. Hükümet Konağı’ndan güneye yani Bursa’ya doğru tek bir bina yoktu.

Doğal SİT alanı olan Mütareke Mahallesi (Rum) doğallığını rahmetli Hasan (Aktürk) Bey zamanında çok katlı imara açılmasıyla Mudanya’nın dokusu bozuldu. Ardından Ali Narin Demirtaş, Şaziye Rüştü Hastanesi’ndeki iş ve yerleşim merkezini çok katlıya açtı. Yetmedi 11 katlı Mudanya İş Merkezi’nde yüksek kata mimari açılımını sağladı. Ondan sonra bir Hasan (Aktürk), bir Erol (Demirhisar) dönemi devam etti. Sanki imar yarışı yaparcasına Mudanya’nın denize bakan tüm zeytinlikleri imara açıldı ve halen devam etmektedir.

Tüm bu imar projeleri geliştirilirken imar planında sokak ve yolları müteahhitler nerde ise belirlediler. Yetmedi kamusal alana yer bırakmadıkları gibi yeşil park ve bahçede yeterli bırakılmadı. Kamusal alanlara da yeri dar diye bırakılan yerlere de mevcut iktidarın görüşüşü öngörüsü ve gerici zihniyetin öne çıktığı bu yıllarda okul yerine hastane ve diğer kamu yararı adına hep cami ve Kur’an kursuna zemin hazırlandı. Bırakılan binalar da Diyanet’e devredildi.

Demem o ki; şu an Hükümet Konağı projesi gündemde. Daha öncede tahsis edilmiş proje yoktu. Belediye binası 1999 depreminde büyük hasar görmüştü. Ne yazık ki belediye binasına da tahsisat ve arsa ayrılmamıştı.

Üniversitemiz var okulu yok veya yetersiz! Öğrenci Yurdu yok! Düşkünler Yurdu yok! Oysa ki Mudanya’mız bölgelerin akciğeri niteliği taşıdığından dolayı tüm yaşlı ve hastalıklı yurttaşlar Mudanya’yı tercih ediyor. Düşkünler Yurdu ve Öğrenci Yurdu gerekmez miydi? Ya da Fen Liseleri yabancı eğitim yapan ortaöğretim okulları açılamaz mıydı?

Açılacak 4-6 yaş grubuna 5 katlı apartman yapılarak o minik yavrular ilahi temiz ruhları nurlanacak bu Kur’an kurslarında…

Mudanya sahipsiz geldi, sahipsiz gidiyor!

Bilmem anlatabiliyor muyum?